De leeuw ligt lekker uit te buiken.
Een hyena, wachtend op een kans om de prooi te stelen.
Het lijkt alsof deze leeuwin ons volledig negeert.
Inmiddels hebben we bericht gehad van een tweede leeuw, een vrouwtje ditmaal, en tot tweemaal toe zien we daarna, van heel dichtbij, een luipaard. Wat zijn dit prachtige dieren die met een statige tred langs ons lopen. Het is een geweldige rit vanochtend. We worden zelfs gewezen op een kleine uil die in een boom zit waar we langs rijden. Met een uil doe je vooral Ans een groot plezier.
We zijn door al dat moois erg laat terug in Umlani en we zijn dan ook hard aan een ontbijtje toe. Chadrick vraagt lachend of wij beseffen dat we vanochtend de big 5 hebben gezien. Nou ja, eigenlijk de big 4,5.
Na het ontbijt pakken we snel de auto in en pas om 11 uur verlaten we Umlani, uitgezwaaid door de staf. Wat hadden we hier graag nog een nachtje en een dagje langer gebleven. Wat een geweldige plek.
Van het reisburo hebben wij een routebeschrijving gekregen naar Skukuza die ons langs en om het Krugerpark heen leidt. Wij hebben echter andere plannen en niet lang nadat wij de poort van Timbavati achter ons hebben gelaten rijden we bij de Orphen Gate het Krugerpark in. We maken van de rit een hele lange game drive met onze eigen auto. Er lopen prima geasfalteerde wegen door het park, maar als we een tijdje later de keus hebben besluiten we toch een zandweg te nemen voor de rest van de rit. We weten dat we nog ruim 100 km te gaan hebben naar Skukuza en om 6 uur gaan de poorten van het camp dicht, maar deze kans laten we niet lopen. En we krijgen er geen spijt van.
Stoppen en wachten tot de olifanten aan de overkant zijn.
Af en toe op de rem voor overtekend wild.
Prachtig beeld. Moeder olifant zoogt haar kind.
Geweldig, we zien zo veel moois langs die stille weg. Een aantal neushoorns, prachtige vogels, een grote verscheidenheid aan antilopes en heel veel olifanten. Er staat er zelfs eentje vlak naast de weg een jonkie te zogen. We rijden heel langzaam, gemiddeld niet meer dan 20 km per uur. Gelukkig maar, want tot tweemaal toe moeten we een noodstop maken. De eerste keer moeten we op de rem voor een zebra en even later steekt er plotseling een giraffe met grote passen de weg over, gevolgd door een heel kleintje. Een prachtig en heel aandoenlijk gezicht.
Eind van de middag merken we toch dat we een beetje door moeten rijden als we voor donker en voor 6 uur in Skukuza willen zijn. En ja hoor, we hebben zelfs nog 10 minuten over als we aankomen. Maar we zijn niet de enigen die net op tijd binnen zijn. Er staat een hele lange rij mensen te wachten bij de receptie. Skukuza is een enorm groot camp met heel veel huisjes en campingplekken, een bank, een cafetaria, een restaurant en winkel en je kunt er zelfs benzine tanken.
Overstekende impala's.
Ons huisje in Skukuza Camp.
Het is best wel een lange en vermoeiende dag geweest en als we bij ons huisje aankomen zijn we blij dat we er eindelijk zijn. De buurman naast ons hoort ons praten en spreekt mij aan. Hij blijkt Nederlandse voorouders te hebben en spreekt nog vloeiend onze taal met een vleugje zuid-afrikaans. Hij laat merken niet veel op te hebben met de zwarte bevolking, dus vrienden zullen we wel nooit worden.
Als we de bagage naar binnen hebben gebracht, doen we wat boodschappen voor de volgende dag en kiezen we voor het vrij luxe restaurant om wat te eten. Hier hebben ze zelfs wifi, zodat we, terwijl we op ons eten wachten, het thuisfront kunnen laten weten dat we weer op de volgende plek van bestemming zijn.
Als we na het eten weer terug wandelen naar ons huisje, nemen we wat te drinken en liggen we vrijwel meteen in bed. Aan deze dag zullen we nog vaak terugdenken.
