Wat zijn we blij dat we gisteren naar de Tafelberg zijn geweest. Vandaag is het weer een heel stuk minder, 5 graden koeler, heel veel wind en een volledig bewolkte lucht. De berg is ook in een dichte mist gehuld en de kabelbaan naar boven is ook niet in gebruik.
Vanavond gaan we weg dus na het ontbijt pakken we de koffers vast een beetje in. Vanaf een uur of 10 hebben we de kamer ook niet meer, maar gelukkig kunnen we onze bagage in bewaring geven.
Na een bakje koffie pakken we de rode bus weer en stappen uit in het centrum bij het 'Waterfront', de bekendste haven en het vertrekpunt van de boot naar Robbeneiland. Het is ook een bekend winkelgebied, volgens zeggen de ideale plek voor souvenirs. Een leuk souvenir vinden we echter niet en na een groot aantal shops proberen we in de haven onze 1 uur ticket voor de boot naar Robbeneiland in te ruilen voor een ticket om 11 uur. helaas, we zullen moeten wachten tot begin van de middag.
Een beetje doelloos lopen we bijna 2 uur door de haven waarna we een kwartier voor tijd bij het vertrekpunt van de boot zijn. Daar krijgen we te horen dat de boot niet meer vaart. Het weer is te slecht geworden en er staat een te hoge golfslag op zee. Jammer, we hebben de tickets al 2 maanden in huis en dit is onze enige kans ooit om naar Robbeneland te gaan. Echt balen.
The Waterfront. De beroemde haven en winkelgebied.
Deze keer was het koud boven op de bus.
Wat nu te doen. We besluiten om de bus van de blauwe route weer te nemen en naar een vogelpark te gaan halverwege de route. Dat blijkt toch nog 1 uur rijden te zijn en zo blijven er maar 2 uurtjes over om rond te lopen in het park. Ook nu krijgen we weer korting op de entree op grond van onze leeftijd. Het zegt genoeg. Uitgerekend vanmiddag, een halve dag voor het einde van de reis, begeeft mijn telelens het. Wat ben ik blij dat het niet eerder is gebeurd. De busrit terug is ook weer een uur rijden en noodgedwongen zitten we de hele rit op het bovendek waar we echt zitten te verkleumen. Vooral de (rij)wind maakt het zo koud.
Door de duurste wijken van Kaapstad rijden we met de bus.
Maar we passeren ook een Township. Wat een tegenstelling.
We zijn dolblij als we onze eindhalte bereikt hebben en we terug zijn in warme het Sweet Orange Guest House, waar het vuur in de open haard is aangestoken. Hier pakken we voor de laatste keer de koffers in en trekken we makkelijke kleren aan voor de lange vlucht naar huis. De resterende tijd zitten we gezellig met een van de managers en twee duitse dames, die vandaag hun reis beginnen, te kletsen.
Langs de boulevard staat dit schijnbaar abstracte kunstwerk.
Vanaf een vast punt krijgt het kunstwerk deze vorm.
Om 19.15 uur worden we opgehaald door een taxi die ons naar het vliegveld brengt. Het inchecken gaat snel, alleen blijkt mijn koffer te zwaar te zijn. Noodgedwongen verplaatsen we dan maar wat zware artikelen van de koffer naar mijn rugzak. Dat die zo onderhand net zo zwaar is als de koffer schijnt niets uit te maken. Als we dan even later door de douane zijn, lopen we rechtstreeks naar de gate waar vandaan we later die avond zullen vertrekken. Wachten duurt altijd lang, maar met wat te eten, een kop koffie en een poosje zitten te lezen vliegt de tijd. We mogen blij zijn met onze ruime plek bij de nooduitgang want het vliegtuig is tot de laatste stoel bezet en vertrekt volgens schema om 23.00 uur voor de nachtvlucht naar Amsterdam.
