Een van de weinige typisch Afrikaanse dorpjes die we zien.
Vee loopt overal los, dus ook langs en gewoon over de weg.
Half in de middag komen we in St Lucia aan, waar we in de Forest Lodge een leuke, tuingerichte kamer krijgen. Maar dat heeft ook een keerzijde. Wij krijgen het advies om altijd ramen en deur dicht te laten om te voorkomen dat apen in de kamer op zoek gaan naar lekkers. En inderdaad, we zien kleine aapjes in de bomen in de tuin zitten.
De Forest Lodge is een bed and breakfast, alleen maar slapen en een ontbijt. Dus we gaan nog even naar het centrum, sowieso om wat te drinken te halen maar dat valt tegen. Bier is niet meer te krijgen. Vanaf zaterdagmiddag 2 uur zijn de slijterijen tot maandagochtend gesloten. Wijn kun je gewoon 24 uur per dag, 7 dagen in de week in de supermarkt kopen, maar voor bier moet je bij een slijterij zijn, alleen niet in het weekend.
De Forest Lodge.
Onze kamer in de lodge.
Het centrum van St. Lucia is eigenlijk maar 1 lange straat en ook de plek waar, naast alle winkels, ook de restaurantjes zich bevinden. Aan het begin van de avond gaan we daar nogmaals naartoe om bij een Italiaan te gaan eten. Het is maar 10 minuten lopen maar toch gaan we met de auto. In de lodge hebben we het advies gekregen om niet in het donker over straat te lopen in verband met de nijlpaarden die dan het stadje in komen. Overal staan ook waarschuwingsborden. Natuurlijk zien we zowel op de heen- als de terugweg niets.
Heel bizar, waarschuwingsborden voor loslopende nijlpaarden.
Het strand aan de Indische Oceaan bij St. Lucia.
Terug in de lodge nemen we een bakje koffie (die er al een paar uur staat) en raken aan de praat met een Nederlands echtpaar met twee dochters die hier ook verblijven. Wat blijkt, de vader van het gezin is verslaggever voor het Vara programma Vroege Vogels. Het ligt voor de hand dat de nodige foto's over tafel gaan en je kunt je wel voorstellen wat het grootste onderwerp van gesprek was.
