Reisverslag Zuid-Afrika 2016

Dag 24, Hermanus, met walvistocht en botanische tuin.

Met 15 graden is het onverwacht warm geweest vannacht. Een groot verschil met af en toe een extra deken eerder deze vakantie. We kunnen vanochtend een kwartiertje eerder ontbijten omdat we voor de walvissentocht vroeg weg moeten en hierdoor kunnen we om iets voor half 9 wegrijden naar het kleine haventje van Hermanus. Na op de kade kort een uitleg en wat instructies te hebben gekregen vertrekken we om 9 uur met een catamaran de zee op. Hoe verder we komen, hoe wilder het water wordt en eigenlijk moeten we ons de hele tijd ergens aan vasthouden.

Vanaf het begin kijkt iedereen heel geconcentreerd om zich heen maar het eerste half uur zien we alleen maar meeuwen en een enkele zeehond. We hebben 40 minuten gevaren en Hermanus is al niet meer zichtbaar als we onze eerste walvis zien. Een Southern Right Wale, met kalf. Ik vind het gek dat we meteen weer doorvaren, maar niet veel later blijken we bij een 6-tal walvissen terecht gekomen te zijn. Enorm wat zijn deze beesten groot en af en toe vlak naast de boot. Jammer, maar geen van de dieren maakt een sprong en het geluk om een staartvin boven water te zien hebben we ook niet. We blijven geruime tijd kijken en ondanks dat we ons voor ons evenwicht ergens aan vast moeten houden maken we toch een paar foto's.

Zo krijg je een idee hoe snel de boot is.

Onze eerste walvis ooit.

Ver voor de boot uit zien we opeens een walvis 5 keer achter elkaar een sprong maken en met een klap op het water terechtkomen. Het water spat meters hoog op. Ook worden we even later gewezen op 2 Humpback Wales in de verte die, als we dichterbij komen, zich niet meer laten zien. Als we even later achter ons kijken zien we dat een walvis uit de groep van 6 die we achter ons hebben gelaten nu wel zijn staart toont. We zien niet van dichtbij waar we op hoopten, maar zijn toch allebei diep onder de indruk. De boot maakte ontzettend veel bewegingen wat het fotograferen heel moeilijk maakte, maar dat maakt het niet minder fascinerend.

Enkele walvissen, vlak naast de boot.

De walvis heeft zojuist een enorme sprong gemaakt.

Ruim 3 uur later zijn we weer aan wal en rijden naar het guesthouse terug waar we genieten van een kop koffie. We hebben de hele middag nog voor ons en besluiten naar de Harold Porter Botanische Tuin te gaan, zo'n 40 km hier vandaan. Geweldig wat een mooi park. Echt een aanrader, en groot genoeg voor ons om een hele dag rond te lopen. Na een volledig bewolkte ochtend is het inmiddels ook lekker warm en zonnig weer geworden. Bij de kassa is het wel een aangrijpend moment. Voor de eerste keer in ons leven krijgen we, om onze leeftijd, korting op de entree.

We maken weer veel foto's. Niet alleen van vogels maar ook van de meest prachtige bloemen, planten en struiken, een schildpad die langs komt lopen en zelfs van kikkers in de grote vijvers. We voelen ons heel gelukkig als we van heel dichtbij een slang in detail kunnen fotograferen. Als we de foto even later aan een 'boswachter' tonen zegt deze dat we echt geluk hebben gehad. Niet alleen dat we de slang, een pofadder, hebben mogen zien maar ook omdat het één van de meest gevaarlijke slangen van Afrika is.

Wandelpad door de mooi aangelegde tuin.

Achteraf bljkt deze pofadder heel gevaarlijk te zijn.

Tegen sluitingstijd van het park rijden we toch nog zo'n 5 kilometer door naar de plaats Betty's Bay waar zich één van de slechts 3 pinguin kolonies van Zuid Afrika bevindt. Wat een grappige maar ontzettend smerig stinkende dieren. Ze waggelen maar wat rond, maar eenmal in het water zijn ze ontzettend snel. Morgen, op weg naar Kaapstad, komen we hier weer langs en we besluiten om hier dan nog een keer te gaan kijken.

Afrikaanse pinguins bij Betty's Bay.

Het is inmiddels laat geworden en zo goed als donker als we terug zijn in Hermanus en besluiten bij de KFC een snelle hap te gaan nemen. Dit blijkt toch niet echt voor herhaling vatbaar te zijn.